2035 بازدید1396/3/21

۹ تکلیف روان‌شناختی برای داشتن یک زندگی زناشویی خوب

۹ تکلیف روان‌شناختی برای داشتن یک زندگی زناشویی خوب

هر ساله پژوهش‌های زیادی در زمینه ازدواج و زندگی زناشویی انجام می‌شود، چرا که یکی از مهم‌ترین چالش‌های زندگی امروز ما، چالشی است که خانواده‌ها در رابطه خود با آن روبه‌رو می‌شوند. به گزارش انجمن روان‌شناسی آمریکا، این پژوهش‌ها نشان می‌دهند که زوج‌هایی که زندگی زناشویی موفقی داشته‌اند، این تکالیف روان‌شناختی را انجام داده‌اند:

استقلال از خانواده.

از خانواده‌ای که در آن بزرگ شده‌اید، استقلال عاطفی داشته باشید. این استقلال نباید تا حدی باشد که از آن‌ها بیگانه شوید، اما باید به قدری باشد که هویتتان چیزی مجزا از والدین و خواهر و برادرتان باشد. چنین استقلالی نیازمند تسلط کافی به دنیای ذهنی و داشتن هویتی پایدار است. فردی که این نوع استقلال را دارد، می‌تواند قضاوت‌ها و تصمیم‌گیری‌های خود را بدون کمک دیگران انجام دهد و اگر هم مشورتی بگیرد، می‌تواند که نکات منطقی را از نکات هیجانی مجزا کند و اجازه ندهد که تعارض‌های ناخودآگاه دیگران در حرکت زندگی او تاثیر بگذارند.

با هم باشید و مجزا از هم.

با هم بودن را بر مبنای نزدیکی و هویتی مشترک بسازید و در همین حال مرزهایی را مشخص کنید تا خودمختاری همسر و خودتان را حفظ کنید. این بدین معناست که شما و همسرتان باید کنار هم بودن را بیاموزید، بتوانید در یک هویت مشترک خود را تعریف کنید و آن‌قدر به هم نزدیک باشید که پیوندتان مستحکم شود. با این وجود نباید فراموش کنید که هر دوی شما انسان‌هایی هستید، مجزا از هم. یعنی هر کدام شخصیت و دنیای ذهنی منحصر به فردی داشته و حق این را دارید که فضای خصوصی خود را هم در کنار زندگی مشترکتان داشته باشید. باید دقت کنید، این به این معنا نیست که حتماً باید رازهایی وجود داشته باشد که از یکدیگر پنهان نگه دارید، اما تا زمانی که احساس خوبی نسبت به اظهار یک سری افکار خود ندارید، می‌توانید آن‌ها را در ذهن خود نگه‌ دارید و باید به همسر خود هم چنین اجازه‌ای را بدهید. البته زمانی که بار فضای خصوصیتان سنگین شد، باید نگاهی دوباره به رابطه خود داشته باشید تا بتوانید نزدیکی کاسته شده را بازیابی کنید.

رابطه جنسیتان را حفظ کنید.

رابطه جنسی غنی و لذت‌آوری را در زندگی زناشویی خود به وجود آورید و از آن در برابر مداخله‌های وظایفتان در محل کار و خانواده محافظت کنید. شما باید بتوانید امیال جنسی خود را در قالب رابطه زناشویی ارضا کنید و با نزدیکی و روراستی بتوانید خواسته‌ها و محدودیت‌های خود را با همسرتان مطرح کنید. زمانی که احساس کردید در زمینه‌های جنسی به مشکلی برخورده‌اید از مراجعه به روانشناس و مشاور همسران نترسید. قسمت زیادی از کار روانشناسان در مشاوره دادن به زوجین، رسیدگی و هدایت آن‌ها در زمینه مسائل جنسی است. تا زمانی که مسائل و دغدغه‌های خود را با یک متخصص مطرح نکرده‌اید، سعی کنید از قضاوت شخصی درباره آن‌ها بپرهیزید. همچنین تلاش کنید که از گرفتن اطلاعات از منابعی که صلاحیت کافی ندارند، خودداری کنید. شاید دوستان شما یا برخی افراد در اینترنت یا شبکه‌های اجتماعی خود را “یک پا متخصص” بدانند، اما توجه داشته باشید که تسلط کافی به اطلاعات در زمینه این موضوعات نیاز به سال‌ها مطالعه و کار در فضای تخصصی دارد. در کنار این‌ها باید سعی کنید در برنامه‌ریزی زندگی عادی خود، جایی برای نزدیکی و رابطه جنسی با همسرتان تعیین کنید و از آن در برابر مداخلات دیگر زمینه‌های زندگی محافظت کنید. یعنی می‌توانید زمان‌های معینی را برای معاشقه، صحبت نزدیک و رابطه جنسی قرار داده و در صورت به هم خوردن زمان آن هم سعی کنید که در زمانی دیگر جبران کنید.

به خاطر پدر و مادر بودن، زن و شوهر بودن را فراموش نکنید.

زوج‌هایی که بچه‌دار هستند، باید نقش والد بودن خود را به شکل تمام و کمال بپذیرند و اثرات ورود کودک به زندگی زناشویی خود را درک کنند. همچنین باید یاد بگیرند که کماکان به محافظت از فضای خصوصی و زندگی روانی شخصی خود و همسرشان بپردازند. ورود کودک به زندگی مشترک و سه نفره شدن یک زندگی دو نفره، موجب ایجاد تغییراتی است که گریزی از آن‌ها هم نیست. حال نکته‌ای که همسران باید به آن دقت کنند، این است که لازم نیست آن‌قدری در نقش پدر و مادر بودن خود غرق شوند که دیگر زندگی مشترک خود با همسرشان در اولویت نباشد. اتفاقاً زمانی که یک زوج بچه‌دار می‌شوند، باید دقت بسیار بیشتری داشته باشند که بتوانند زندگی زناشویی و نزدیکی خود را حفظ کنند.

با چالش‌ها روبه‌رو شوید.

روند زندگی در هر صورتی شامل چالش‌هایی است و شما باید با بحران‌های اجتناب‌ناپذیر زندگی روبه‌رو شوید و بر آن‌ها غلبه کنید. چه بیرون رفتن فرزند از خانه برای اولین بار، چه دعوای‌های شدید زناشویی، چه مرگ یکی از والدینتان و چه برخورد با مشکلات اقتصادی، بحران‌ها و چالش‌هایی هستند که دیر یا زود در زندگی هر کسی پیش می‌آیند. باید یاد بگیرید که در کنار هم با چنین چالش‌هایی روبه‌رو شوید و از آن‌ها فرار نکنید یا در برابر آن‌ها پشت همسرتان مخفی نشوید. باید به خاطر داشته باشید که به نیازهای مختلف همسر خود در این مواقع رسیدگی کنید و مدام جویای حال او باشید و همچنین زمانی که خود احساس نیاز می‌کنید آن را به همسرتان بگویید یا زمانی که چیزی در دلتان مانده است، آن را با همسرتان مطرح کنید.

استحکام رابطه زناشویی خود را در طوفان دشواری‌ها حفظ کنید.

قدرت پیوند زناشویی خود را در رویارویی با سختی‌ها حفظ کنید. زندگی زناشویی باید پناه‌گاهی امن باشد که همسران در آن بتوانند تفاوت‌ها، خشم و تعارض‌ها را مطرح کنند. چه دشواری پیش‌آمده بیرونی و چه درونی باشد، باید استحکام پیوند همسران به قدری باشد که ابراز درست احساسات و دغدغه‌ها به زندگی مشترک آسیبی نزدند. سعی کنید در زندگی خود فضایی را به وجود آورید که بتوانید به راحتی با یکدیگر درباره موضوعات ساده و دشوار حرف بزنید و عواطف و هیجانات خود را به شکل سالمی اظهار کنید.

لبخند را فراموش نکنید.

از شوخی و خنده استفاده کنید تا زیاد در مسائل غرق نشوید و در دام بی‌حوصلگی و انزوا نیفتید. با هم خندیدن می‌تواند ابزاری باشد که نزدیکی شما به همسرتان را دو چندان کند و در عین حال شما را در موقعیت بهتری نسبت به مشکلاتتان قرار دهد. برخورد با دشواری‌ها زندگی زمانی که لبخندی روی لبتان است، بسیار آسان‌تر است. با این وجود باید به خاطر داشته باشید که حد و حدودی را در کاربرد شوخی در زندگی خود داشته باشید و پیش از انجام کاری در این زمینه همسر خود را بشناسید. این بدین معناست که نباید تلاش شما برای خنداندن و خندیدن به معنایی که نمی‌خواهید از سوی همسرتان تعبیر شود. بنابرین داشتن رابطه‌ای باز و فکر کردن درباره نحوه استفاده از این ابزار، می‌تواند شوخی را به بخشی جدایی ناپذیر از زندگی مشترک شاد و سالم شما تبدیل کند.

تکیه‌گاه یکدیگر باشید.

سعی کنید از یکدیگر مراقبت کنید و به هم دلداری بدهید، نیازهای همسرتان به وابستگی را ارضا کنید و به آن‌ها تشویق حمایت مداومی بدهید. همسران باید بتوانند به یکدیگر تکیه کنند. یعنی بدون ترس از این که شریک زندگیشان پشت آن‌ها را خالی کند، نقاط ضعف خود را به هم نشان بدهند و برای حفاظت از آن‌ها از یکدیگر کمک بگیرند. شما هم نباید بترسید که ضعف خود را به همسرتان نشان بدهید و از او کمک بخواهید. باید دقت کنید که این تکیه کردن به معنای نداشتن استقلال نیست، بلکه با وجود نزدیکی کافی در رابطه زناشویی، این تکیه کردن به فرد کمک می‌کند تا استقلال خود را در زندگی با کمک همسرش حفظ کند.

ماه عسلتان را ترک نکنید.

تصویر رومانتیک و ایدئال خود از عاشق شدن را که از ابتدای آشنایی داشته‌اید، حفظ کنید و در عین حال با واقعیت‌های تغییراتی که زمان با خود می‌آورد، روبه‌رو شوید.

 

سید عادل معصومی




نـظــرات (0 نظر) line
شماهم می توانید در این مورد نظر دهید